• Beschrijving

Het Pattaya Park, dat tussen Pattaya en Jomptien ligt, heeft het water als grootste attractie. Het heeft verschillende gigantische waterglijbanen en een enorm zwembad. Grote hoeveelheden water in de glijbanen veroorzaken hoge snelheden gevolgd door een spectaculaire (buik)landing in het zwembad. Het park ligt direct aan zee dus ook een zonnebad, een korte duik in het water of een ritje op een jetski is geen enkel probleem. Daarnaast is er altijd natuurschoon te bewonderen, in welke vorm dan ook.

Aan de rand van Pattaya Park staat de 240 meter hoge (incl. antenne) Pattaya Park Tower. Geen bouwwerk dat een schoonheidsprijs verdient maar wel een voor de verre omgeving herkenbaar baken. Voor wat meer of minder Baht, afhankelijk of je de Thaise of een ander nationaliteit bezit kun je vanaf het strand met wel een hele aparte kabelbaan, waarvan de cabine nog het meest aan een uit de kluiten gegroeid biervat doet denken, het zonneterras op de toren bezoeken. Onderweg naar boven is het genieten van het prachtige uitzicht en alle gelegenheid om wat plaatjes te schieten, ook en vooral van het waterpark beneden.

Voor het uitzicht over de daken van Pattaya is nauwelijks een alternatief, het zicht van 180 meter hoogte adembenemend. Bij helder zicht, in Pattaya meestal het geval kijk je over Naklua, Pattaya Centrum en Pattaya Zuid tot aan Jomptien en de grote hotels in Bahn Amphur. Ook het zicht over zee met de snelle speedboten, de bananenboten en de voor de kust liggende eilanden als b.v. Koh Larn…… fascinerend. Voor het weer naar beneden gaat kun je in het restaurant, dat in ongeveer een uur om z’n eigen as draait, ook ’s-avonds in het donker, van het mooie uitzicht genieten. En dan maar hopen dat de smaakpapillen het winnen van de visuele gewaarwording.

De toren werkt als een magneet op de toeristen die veelal uit de omringende landen komen. Als buitenstaander herken je de afkomst nauwelijks maar iets hebben ze allemaal gemeen; het onophoudelijk giechelen en poseren voor de constant klikkende camera’s in alle maten, soorten en prijsklassen. Er lijkt steeds weer een nieuw motief of interessant onderwerp te fotograferen. Overduidelijk zijn ze dol op iets spannends want velen nemen niet de lift, de meest conservatieve en veiligste manier om weer naar de begane grond af te dalen. Zelfs de open gondel van de kabelbaan lopen ze voorbij. Nee, de “Sprong van de Toren” is de favoriete afdaling. Hier stort men zich, ingesnoerd in een harnas, hangend aan een ongeveer diagonaal gespannen staaldraad van 170 meter hoogte in de schier eindeloze diepte om, eenmaal beneden aangekomen door enigszins mechanisch werkende medewerkers bevrijd te worden uit het harnas, waarop de omgeving kan meegenieten van de emotionele ontlading. Er zijn voor zover wij weten nooit ongelukken gerapporteerd maar gezien de primitieve staat van het geheel, het ontbreken van veiligheidsregels en de verwachte zelfredzaamheid leek het ons raadzaam onze ongevallenverzekering niet op de proef te stellen en namen de lift naar beneden. Achteraf gezien hadden die zelfredzaamheid en verzekeringspolis motieven natuurlijk geen enkele rol gespeeld…. Ja, echte helden zijn we.