• Beschrijving
  • Meer

letterlijk vertaald als "Leeuwenhond", is een erkend hondenras. Al in de zevende eeuw zouden er Suzi- of Snoopy-achtige honden hebben rondgelopen in de kloosters van Tibet.

De monniken hechtten er belang bij dat de honden op kleine leeuwen leken en ook Buddha schijnt zo'n op een leeuwtje lijkend hondje gehad te hebben. Daar komt ook de naam van het beestje vandaan, in het Chinees betekend Shih-Tzu dus leeuw. Op den duur verminderde de belangstelling voor dit paleishondje, tenminste in China, waarop het bijna uitgestorven raakte. Het waren Europesche en Amerikaanse fokkers die er voor zorgden dat het ras behouden bleef.

Een byzonder goed gehoor onderscheidt deze honden van hun soortgenoten. Ze werden bij de tempelbewaking ingezet omdat ze gevaren sneller opmerkten dan andere honden en ze mochten dan ook vrij in de tempel rondlopen. Nu, vrij rondlopen mogen ze in Lilawadee ook maar met hun fameuse eigenschappen op het gebied van gevaarherkenning en bewaking weten ze werkelijk niets meer te doen. Alle bezoekers worden enthousiast begroet waarbij ze geen verschil wensen te maken tussen goed en kwaad en alhoewel ze dus uitstekende oortjes hebben, op roepen en terugfluiten wordt veelal nauwelijks danwel helemaal niet gereageerd.

Normaal is de Shis-Tzu een robuust maar ook een fijngevoelig hondje. Met z'n stoere lichaamshouding en zelfbewuste optreden kun je hem ook nog eens als arrogant kenmerken. Shis-Tzu's, tenminste die van ons, doen sterk denken aan zowel de Pekinees als de Lhasa Apso. Dat geldt vooral voor onze laatste aanwinst "Pizza", een niet echte Shsi-Tzu, die een grote passie heeft ontwikkeld voor water. Dat hij uitgerekend onze vijver heeft uitgekozen als z'n sparteldomein en zich geen moment bekommert over de fijngevoelige vissen en de moeizaam gekweekte, zeer tere waterplanten..... kortom, een alleskunnertje maar nergens voor te gebruiken. Allemaal, de Shih-Tzus, de Pekinesen en de Lhaso Apso's', oorspronkelijk komen ze uit China en qua uiterlijk en karakter lijken ze veel op elkaar. Je zou kunnen geloven....?

Ze hebben allemaal lang haar met veel onderwol. Als je de vacht laat groeien wordt die zo lang dat hij over de grond gaat slepen. Het schoonmaken na een wandeling in de vrije natuur, of nog erger, door de sneeuw, is een lastig karwei dat ons bovendien niet altijd in dank wordt afgenomen door de bezitters. De verzorging roept nog meer weerstand op als de jas weer eens helemaal uit moet. Aan knippen en scheren hebben ze een broertje dood, iets dat met veel misbaar en walging kenbaar wordt gemaakt. Een hele strijd maar de gelukkige uitdrukking op de snoet doet het gegrom, gekerm en gebijt om onder de behandeling uit te komen snel weer vergeten als de klus weer geklaard is. Door de platte kop, als waren ze tegen een muur gelopen of van de derde verdieping gevallen en op hun snuit terecht gekomen, zijn ze gevoelig voor oog-, oor- en ademproblemen, zijn bezoeken aan de dierenarts onomkoombaar en budgetair onberekenbaar. Voor de vaststelling dat een nieuwe hond goedkoper uit zal vallen wordt noch door de honden, noch door het vrouwtje enig begrip getoond.

Zoals de meeste aziatische honden heeft ook de Shih-Tzu een lief karakter, zijn ze speels, aanhankelijk en knuffelig maar altijd charmant wat ons er wel eens toe verleidt Suzi als "Madam" aan te spreken. Als ze hier al op reageert zal het op z'n best een minachtende blik zijn waarop ze stoicijns haar weg vervolgt. Agressie is hen helemaal vreemd........, alleen de omgang met katten is niet echt als vriendschappelijk te betitelen, iets waarin Buddha met genoegen de overeenkomst met de leeuw weer zal herkennen. Ze moeten hier even worden vermeld, de drie. Absoluut verdraagbaar in de omgang, maar liever geen goed bedoelde "lekkere hapjes" voeren als toenaderingspoging om te voorkomen dat het schooiertjes worden.